En daar is t’ie zelf dan!
Jongens en meisjes, wat hebben jullie mij aangenaam verrast met al jullie aandacht. Hier, maar ook via de bloemist en de brievenbus. Fantastisch.
En uiteraard heb ik jullie adviezen ter harte genomen. Ik ben aan het genezen. Langzaam aan, dat wel.
Maar ik ben momenteel vrij van ontstekingen en probeer door langzaam te bewegen het geslagen lijf weer een beetje in oorspronkelijke stand (en status) te krijgen.
De zes gebroken ribben laten zich nog nadrukkelijk gelden.
Maar de algehele conditie heeft ook een enorme klap gehad. Enerzijds door de ingrijpende operatie waarbij inderdaad de milt is verwijderd en tevens de rest van de buikholte aan een uitgebreid onderzoek is onderworpen. Anderzijds werd het laatste restje uithoudingsvermogen weggepoetst door die gemene dubbele longontsteking.
Maar enfin, ik ben er nog! En ergens in augustus/september zal toch zeker een moment aanbreken dat ik moeite moet doen om mij fysiek dit ongeval te herinneren.
Dat ongeval, daar bestond wat misverstand over, zo las ik hier in het forumoverzicht.
Ik ben vanaf links aangereden door een automobilist die mij totaal niet had gezien. Wellicht bevond ik mij precies in de dode plek achter zijn raamstijl. Dat kan gebeuren, het is niet anders. Hij vond het net zo vervelend als ik.
Gelukkig reden we allebei niet hard.
Dat dit alles dan toch nog ruim 6 mille schade aan de motor oplevert is minder prettig. Die balanceert nu op randje ‘total’. Uitslag nog onbekend. Als je daar dan nog de motorkleding bij rekent die het ziekenhuispersoneel - begrijpelijkerwijs - om je wegknipt, dan staat de teller al gauw richting 8 mille.
Kortom, jongens en meisjes, kijk vooral goed uit onderweg. Want voor je het weet, kost het geld, en mogelijk zelfs je leven…
Maar, nogmaals, enorm bedankt voor jullie warme belangstelling de voorbije weken. Ik wens jullie een prettige zomervakantie. De mijne kon ik schrappen…
hartelijke groet,
wouter de jong