Mijn eerste boxer was een R75/5 met een oranje glacerkuip. Dit was in 1976. Deze in 1980 verkocht en een R100RS gekocht.
Mijn eerste boxer was een 60/5 uit 1973. Zelf opgeknapt, niet meer geheel origineel, maar daar lag ik op 18-jarige leeftijd niet wakker van. Ik had een BMW, daar ging het mij om. De foto is uit 1986, op een camping in Duitsland.
ben saai bij de meeste van jullie. Heb pas een boxer vanaf juni 2017
Marcel Bakker
Ik kocht in 2005 m’n eerste boxer, een blauwe R1100RT van 1999. Ik was meteen verkocht, ik kwam van een Honda CBR1000F, maar de RT reed vele maler fijner, en sindsdien alleen nog maar boxer gereden. Na de R1100RT een grijze R1150RT van 2001 gekocht. Vorig jaar een R1200RT-P uit 2013 erbij gekocht die helaas na amper 3 weken bezit in vlammen is opgegaan. Kort daarna de R1150RT ingeruild voor blauwe R1200RT uit 2012 en dat is voorlopig een blijvertje, ben waarlijk verliefd 
r1100rt.jpg
20170529_165828.jpg
Mijn 1ste boxer moet ik in 1971 gekregen hebben van mijn peetoom. Hij reed er niet meer op en ik vond deze toch wel mooier dan mijn DKW die ik voor f 40,- had gekocht en waar ik (via een oefenvergunning) samen met mijn broer mijn rijbewijs op heb gehaald.
Ik heb er toen vrij snel wel die kuip op gezet; scheelde wel 10 km in snelheid…
En zo zonder kuip
Mijn eerste boxer kocht ik in 1977 na enkele jaren op een Suzuki T500 te hebben gereden. Op de kale groene 75/5 heb ik toen de beenkappen en een toerscherm gezet en 2 leren koffers dus het leek al wat. Groen is zwart geworden. Na 2 jaren werd ik van de weg gereden door een ‘hoedje in een DAFje’ 
(dit is geen ongein) in Uden. Motor totalloss en even later een knalrode 75/5 gekocht. Daarmee tot 1980 gereden en weggedaan ivm rijbewijs van partner en dus een auto 
. De portemonaie liet het nog niet toe. In 1995 in Frankrijk (Bourgogne) een 2e huis gekocht en gekeken of er nog wat over was om te heropstappen. Gebeurde in 1997 met een R100RT(79). Hiermee tot oktober 2018 gereden en toen op de huidige 
overgestapt.
toen ik nog zeer jong was had ik een droombeeld van roadtrips door Duitsland op een boxer. Ik had een film gezien over een Duitse bende overvallers, ze hadden het plan opgevat om een geldtransport te overvallen. De overval lukt maar de buit viel tegen. Ipv briefjes waren het muntjes. Een van de hoofdrolspelers, en lange donkere man verplaatste zich met een groene boxer op de tonen van Hey Joe. Hoe de film hete dat ben ik … maar het beeld van de ritjes op een naakte motorfiets door het landschap staltop mijn netvlies. 18 jaar geworden hingen we op zoek naar een eerste motorfiets. Had ik net zo’n BMW gevonden als in de film maar ik twijfelde daar het een r45 was. Mijn ouders hadden een honda boxer gevonden voor mij maar dat vond ik dan weer onverantwoord zwaar al eerste baan motor. Resultaat de R was al verkocht en de Goldwing wou ik niet. Dan maar een Yamaha Sr250 ( veel avonturen mee beleefd waaronder reizen met twee naar Duitsland) en dan wachten tot 2001 om me eindelijk een boxer te kopen.
De R850R wordt vooral gebruikt voor dagtrips en de laatste drie jaar een flinke motorreis van en week of 3.
Ondertussen een motorhome gekocht en nu opzoek om de motor met trailer mee te nemen.
Ik heb hier een paar draadjes waar mijn motor te zien is.
De XT was van mijn vrouw. Verkocht en ogenblikkelijk spijt van gehad.
als er iemand iets weet over die Duitse film? Laat het mij weten
Ik kan mij de film nog herinneren. Jimi Hendrix op de achtergrond. Misschien wel 40 jaar geleden uitgezonden op TV.
dan was jij nog een broekie Edward en ik al een grote jongen '63 
Precies…
Ongeveer 4 jaar geleden de eerste maal met een R1150RT, boxer dus, gereden, als testrit voor eventuele aankoop. Leuke testrit maar de staat waarin de motor zich toen bevond was niet wat ik verwachtte. Motor reed wel goed maar lampje ABS bleef branden en olielampje ook, ondanks genoeg olie erin. De verkoper(particulier), zou dit nog oplossen bij eventuele aankoop. Was toen voor mij de reden waarom ik toch voor een Deauville NT700V gekozen had ter vervanging van mijn Deauville 650. Al is de testrit wel in mijn geheugen blijven hangen wegens leuk rijden en de power en koppel tov mijn Deauville650. Toen dus een kennis uit het hondenwereldje vorig jaar zijn R1150RT te koop aanbood heb ik opnieuw een testrit(heel uitgebreide) gedaan en was ik verknocht aan de motor. Sinds 30 april 2018 was de R1150RT bj 2002 met 42300km de mijne.
Ondertussen staan er bijna 53000km op, na veel woon/werk verkeer, verschillende dagtrips en bepijlde tours, en een reis naar Slovenië.
Ik hoop er nog vele kilometers en trips mee te doen, al is er toch een stil verlangen naar een R1200RT na een vervanger van De Knalpot te hebben gereden, ja idd, zo een overheidsmotor met een enkele zitplaats. Al zou ik voor de gewone burgerversie gaan!
Als ik de andere boxers bekijk kom ik met een oudje, een R69S bouwjaar 2de hands gekocht in 1976. Hij zou gerestaureerd en overgespoten zijn maar: …
Helaas bleek het een afgeleefde motor (carburateurs en cilinders bleken versleten). Koud startte hij in een keer zo niet dan liep je gauw een kwartiertje te duwen 
, warm startte hij altijd met een trap. Om hem opnieuw te spuiten had de vorige eigenaar de kabelboom doormidden geknipt en onder de tank met kroonsteentjes aan elkaar gezet etc. Daarnaast was sprake van een beste speedwobble als je meer als 110 km reed. Na een jaartje en veel werk eraan en steeds nieuwe problemen vindend toch maar weer door verkocht.
Wat me altijd is bijgebleven is de fenomenaal goede anti duik voorvork, en het fijne effect van het niet duiken op de wegligging bij het remmen erg vergelijkbaar met de huidige BMW voorvorken qua effect tijdens het remmen.
Andy
Nadat mijn Yamaha XS750 toch niet bracht wat ik er van verwachtte die verkocht en tegen deze motor aangelopen bij Motoren Frans in Breda, MOFRA.
Het was rond 1992 dat ik de R80ST, het straatbroertje van de R80G/S kocht. Hij was van 1984, ze zijn gebouwd van 1982 -1984 met totaal 5953 exemplaren, de mijne had 30.000km gereden toen ik hem kocht en het was de tweede motor waarvan ik uiteindelijk de krukas los in mijn handen had voor een reparatie, oorzaak is een heel ander verhaal. Uiteindelijk na 5 jaar en 50.000km verder ingeruild op de R1100RT die toen net een jaartje uit was.
Het was een fijne motor waarvoor ik 3 houten kisten gemaakt hebt als koffers, alles low budget. Er zaten Hepco & Becker koffer-rekken op. Met het ding mijn eerste buitenlandse reizen gemaakt naar de Ardennen, Moezel, Vogezen en veel woon-werk verkeer.
Ik heb er jaren met een zwarte Jos Schürgers kuip op rond gereden, bij het inruilen moest die kuip er weer af, de kuip uiteindelijk tegen een goede fles whisky geruild, prima deal voor beiden partijen 
.
Foto’s van mijn exemplaar (van de buitenkant en de binnenkant) liggen boven in een analoog fotoboek dus hier een plaatje van het www in de zelfde kleurstelling als de mijne.
NB: De Halve-Boxer, de R25 hebben we nog steeds, gekocht rond 1978.
Deze laatste opmerking triggert mij in het bijzonder: je eerste liefde is en blijft je eerste liefde . . . nooit weer verkopen.
Zo heb ik naast mijn tweede motor, de R1100RT nog steeds mijn eerste motor een Honda Shadow VT800 CJ. Bouwjaar 1988. In absolute nieuwstaat. Deze heb ik gekocht in 1996. Geïmporteerd vanuit Californië (VS). De Amerikaanse kentekenplaat hangt boven de motor. Ook deze verkoop ik nooit weer. Mijn vrouw rijdt er nog wel eens op. Ik zeer weinig. De RT verkoop ik ook nooit meer. Ach, het is waar ik aan gehecht ben. Ik ben er blij mee. So be it.
Dat sommige motoren nooit verkocht hadden moeten worden, zullen velen herkennen. Zeker met de onnodige snelheidsbeperkingen, zoals we die nu kennen. Sinds kort weten we immers dat het effect van 120 km/uur naar 100 km/uur voor het hele auto-verkeer in Nederland al teniet wordt gedaan door slechts één kalkoenfokkerij op de Veluwe. Ongetwijfeld worden deze tweepotige vervuilers ‘opgeleid’ voor de export. Zie onderstaand citaat en dit artikel uit het AD. Je zou toch geneigd zijn om te zeggen:“Uitkopen die boer en meteen daarop de snelheidsbeperking herstellen”
.
Schermafbeelding 2020-12-15 om 17.17.08.png
.
Met een stel heupen die door cox-artrose waren aangetast, lukte het niet meer om op de ex-politie K75RT te blijven zitten. De tank werd steeds breder, oftewel de bewegingsvrijheid van de heupen nam zienderogen af. De K 75 RT stond steeds langer werkeloos in de garage. Op enig moment ging het helemaal niet meer en restte er geen andere keuze dan de K de deur uit te doen.
Wel kwam ik nog wel eens bij motordealers om te zien of een ander type motor nog zou kunnen en dat bracht me uiteindelijk bij een type waar ik weinig mee heb, een Honda Shadow V1100. Met de benen vooruitgeschoven ipv in een scherpe hoek lukte het zitten nog net en dat was mooi meegenomen. Qua veiligheid was het zwaar inleveren: de motor had slechts één schijf vóór, een trommeltje achter en er was nauwelijks mee te remmen. Hard knijpen betekende vooral een torderende voorvork en dat leverde nauwelijks vertraging op voor het lange zware en zwabberende frame. Ook deze onderuit-gezeten zithouding was op enig moment door de voortschrijdende artrose niet meer vol te houden.
Eigenlijk had ik het motorrijden al opgegeven, tot ik bij toeval weer eens een BMW dealer bezocht om de lucht rondom het motorrijden nog maar eens op te snuiven. Op de etage stond achter een rij moderne K en vierkleps R modellen in een hoekje een wat achterhaalde 2 kleps R80 die met 50 pk en een dubbele schijf aan de voorzijde prima mee zou kunnen in het moderne verkeer. De motor was een ex-marechausse dienstfiets uit 1985 - dus al voorzien van loodvrije koppen - met 66 k op de teller, prachtig aubergine gespoten, voorzien van het originele BMW scherm en de driedelig BMW kofferset. Daarnaast was de motor door de oudste werknemer van het bedrijf ‘Ome Piet’ technisch helemaal onder handen genomen. Door de lange smalle tank van de tweekleps R bleek dat ik er zomaar op kon blijven zitten. Dat bood onverwachte perspectieven!
.
.
Glunderend op de R80; het kan weer! .
Aan dealer Harry jr stelde ik voor de volgende dag terug te komen met een krant om al lezend 3 kwartier aan tijd op de motor door te brengen. Als die tijd uitgezeten kon worden, hadden we een deal. Buiten lag een pak sneeuw en waar die was weggesmolten, sloeg het asfalt wit van de pekel uit. Rijden hoefde ik onder die omstandigheden niet zo nodig. Harry wreef eens over zijn krullen, zo’n verzoek bereikte hem nog niet eerder, en over zijn hart toen het op de prijs aankwam.
Zo gezegd, zo gedaan en de drie kwartier werd uitgezeten, goed genoeg om tot een deal over te gaan. De R80 werd aangekocht en een maand later opgehaald. De naked boxer bleek zo goed te bevallen dat ik kort daarop een slechtweer motor -niet te verwarren met een pekelfiets- bij Dirk Boxersteen kocht. Dat was een blinkende ongerestaureerde R100RT uit 1988 met een effectieve kuip, 3 delige kofferset, dubbele schijf vóór en met maar liefst 60 pk aan boord. De motor had weliswaar meer vermogen, maar was ook zwaarder en liep niet zo mooi rond als de R80.
.
.
Hoe verloopt zoiets dan verder?
Na de orthopedische dealer in het OLVG bezocht te hebben voor een stel nieuwe heupkoppen kon ik na een revalidatie van 2 x 6 weken zomaar weer op elke motor naar keuze plaatsnemen! Een onwerkelijk gevoel, zowel in de heupen als tussen de oren. Door de mogelijkheid dat elke fiets me weer paste werd ik al snel verleid tot de moderne vierkleps boxer met meer voorzieningen en…vermogen.
Met name de R80 had ik niet moeten wegdoen en niet alleen omdat tweekleppers later onevenredig veel geld opbrachten. Een R80 heeft een ongekende mooie ronde loop, zonder de toepassing van een aan de krukas tegengesteld draaiende balansas. De cilinderinhoud zorgt met 50 pk en een gewicht rond de 200 kilo voor een veilige gang in het verkeer en de dubbele schijfrem voor zorgt voor de rest. Doordat de zuigers wat kleiner zijn dan die van de R100RT, is ook de op- en-neergaande massa minder, wat tot die prachtige loop leidt. Die heb ik niet meer teruggevonden in de R850RT, al kwam die in de buurt, de R1150 RT/GS en ook niet bij m’n huidige R1200RT.
Zo gaan die dingen vaak, al sluit ik niet uit het een en ander vanuit het verleden wat geromantiseerd te hebben…
Mooi verhaal Frans [emoji108]
Een bijzonder mooi beschreven en met foto’s geïllustreerde motorgeschiedenis Frans. Mooi ook dat je het motorrijden weer hebt kunnen oppakken en er dus weer plezier aan beleefd. 
Je hoort mensen vaak zeggen dat ze spijt hebben dat ze ooit hun eerste motor hebben verkocht. En ja, dat gaat mij dus niet gebeuren. De Honda Shadow laat zich in comfort niet vergelijken met de BMW RT. Bij mijn eerste motor staan staan ook enkele geromantiseerde herinneringen centraal. Herinneringen die ik soms wel eens ophaal door er nog steeds eens op te rijden. Het gaat mij dan ook om die beleving. 
M’n eerste boxer was een eend
Daarna een Ami6 restauratie-project en een Dyane 4
De R75/5 volgde in 2003 , de R1200RT in 2018 .
Verder allemaal Honda een enkele kawa GTR1000 en een Yamaha FJ1200, dus Honda tot aan de laatste ST1100 , ingeruild op de R1200RT
Ik had mijn eerste BMW op 17 jarige leeftijd. In 1973. Een BMW R50. Met 32 liter Hoske tank (of was het 34 liter?). Heb ik 2 jaar gehad om daarna in te ruilen op een nieuwe Honda 500Four. Heb ik nadien voor eeuwig spijt van gehad. Van de Honda had ik echter ook al spoedig spijt, en daarna weer een wijnrode R75/5 gekocht. Na een aantal omzwervingen en na een aantal jaren gestopt te zijn met rijden, ben ik uiteindelijk in India weer met rijden begonnen op een Royal Enfield Classic 500cc. Een hagelnieuwe voor 1800 euro… Bij terugkomst in Nederland via een KTM 990 uiteindelijk toch uiteindelijk weer terug “thuis” bij BMW gekomen door aanschaf van een R1200RT LC uit 2016. En zo is de cirkel dan na 46 jaar weer rond.
Mijn eerste Boxer is mijn huidig Boxer.
Heb 1150RT nieuw in 2003 gekocht en 20 jaren later is het nog steeds mijn dagiljks vervoer.
20 jaren zo snel voorbij gegaan…
